برات

آب در کوزه و ما تشنه لبان می گشتیم

يكشنبه, ۱۶ شهریور ۱۳۹۳، ۰۷:۲۹ ق.ظ

گوشه ی صحن دم عید دلم می لرزد
من و یک عالمه تردید، دلم می لرزد 


بادی از سمت حرم قصد وزیدن دارد
بی سبب نیست که چون بید دلم می لرزد


لرزه افتاده به جان در و دیوار ولی
زلزله نیست، نترسید! دلم می لرزد


می روم سمت حرم دست به سینه اینبار
دو قدم مانده به خورشید دلم می لرزد


هرچه از زائر خود دل ببری می چسبد
چقَدَر در حرمت دربه دری می چسبد


چقَدَر در حرمت مست زیاد است ببین
چقَدَر دور و برت دست زیاد است، ببین


زائرانت به کرامات تو عادت دارند
همه یک جور به این خانه ارادت دارند


یک نفر پول، یکی اشک، یکی انگشتر
از صدای سخن عشق ندیدم خوش تر


روزهامان همگی با کَرَمت می چرخند
زائرانت چقدر با عظمت می چرخند


ابر و باد و مه و خورشید همه رقص کنان
چند قرن است که زیر علمت می چرخند


تا قدم رنجه کنی بر سر ما یک عمر است
چشم هامان به هوای قدمت می چرخند


حاجیانی که به حج رفتنشان جور نشد
چه غریبانه به دور حرمت می چرخند
!


آب در کوزه و ما تشنه لبان می گشتیم
یار در مشهد و ما گرد جهان می گشتیم


_______________________________________________

دوست داشتیم تشکر ویژه از شاعرش داشته باشیم،
اما ایشان را نمی شناسیم.
دعاگویشان هستیم اگر مورد قبول درگاه حق باشیم.



  • موافقین ۱ مخالفین ۰
  • ۹۳/۰۶/۱۶
  • ۱۵۵ نمایش
  • هم سایه

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی